Maandag 08-08-2005
53º 20,6 N
04º 62,6 O
Noordzee 10 mijl boven Terschelling
Het schip is in rep en roer, we hebben weer Nederlands bereik op onze mobiele telefoons. Iedereen belt met zijn moeder, zus, vriendin, vriend of vage kennis. Ik natuurlijk ook even gebeld. Helaas de verbinding was niet perfect, tegen de tijd dat ik een goede verbinding had belde ik alweer via een Duitse profider.
Morgenochtend zullen we in Bremenhaven aankomen. Tot nu toe was de tocht van Southampton naar Bremenhaven echt zeilen. Stevige wind maar wel bezeilt, dus de motor kon een groot gedeelte uit. Met stevige wind bedoel ik NW 6 a 7. Dit betekent dat er veel water over het dek komt en dat de boot erg beweegt. We hebben twee zeezieken en iemand met een gekneusde rug. Zij gleedt uit en kwam hard tegen de reling. Snel maar even extra lijnen gespannen om jezelf op dek vast houden.
Ikzelf heb gelukkig nog geen last van zeeziekte.
Over het algemeen hoeven we niet buiten te komen, maar afgelopen nacht knapte de schoot van de binnenkluiver. Toen moesten we wel naar het voordek. Tja en dan wordt je nat. Maar ik moet niet klagen. Mirjam vaart nu op een jacht van 13 meter in windkracht 8 a 9.
Maandag 15-08-2005
53º 20,6 N
04º 62,6 O
Noordzee 4 mijl boven Vlieland
Een week verder en bijna op dezelfde locatie als waar ik het vorig stukje schreef. Afgelopen week bij sail Bremerhaven geweest. Wat een enorm kutweer hebben we gehad. Alleen maar regen en mist. Tja, daar wordt een mens niet gelukkiger van, en ik dus ook niet. Voor de rest een standaard evenement met recepties en rondjes varen met gasten.
Niet standaard was de verstopping van het damestoilet. Eerst op vrijdagavond. De gasten willen net van boord gaan als het dak van de lounge water(?) begint te lekken. Blijkt het damestoilet verstopt te zijn. ‘Het toilet liep niet meer zo best door’. Wij met vier man geprobeerd het toilet op een conventionele manier te ontstoppen. Niets werkte. De plopper niet, luchtdruk van de compressor niet en zelfs pielen met de trekveer was niet toereikend. Als laatste middel hebben we de vuilwatertank vol gepompt met zeewater. En zoals je zult begrijpen moet het op een gegeven moment uit het toilet naar boven komen. En dat deed het. Het toiletpapier vloog in het rond. Probleem opgelost. Nog een keertje spoelen en de potten weer monteren.
Een dag later, weer aan het eind van de avond, wederom verstopping van het damestoilet. Blijkbaar zat er toch nog het en ander in de pijp verstopt. Dit keer meteen waterdruk vanuit de tank toegepast. Je kon zien dat de gasten vandaag niet alleen gedronken hadden, maar ook zeker veel gegeten. De stront zat letterlijk aan het plafond. De heroïsche actie van Hans, het opvangen van de eerste lading, mag zeker niet onvermeld worden gelaten.
Zoveel pech we met het weer hebben gehad gedurende Bremerhaven, zoveel mazel hadden we nadat we vertrokken, al zal een groot gedeelte van de gasten dat niet met me eens zijn. Zodra we vertrokken uit Bremerhaven stopte het met regenen en draaide de wind naar noordoost kracht 6 a 7. Perfect voor een zeiltocht boven de wadden langs van oost naar west.
Maandag 22-08-2005
52º 28,0 N
04º 32,8 O
Noordzee tussen de pieren van IJmuiden.
Wat een enorm feestje was Sail Amsterdam 2005. Waterford is leuk, sail Bremenhaven is fijn, maar niets is leuker dan op Sail Amsterdam te zijn.
Het is misschien wel erg chauvinistisch maar Sail Amsterdam was echt het beste evenement tot nu toe. Natuurlijk was het leuk omdat Irene heel de week aan boord was, natuurlijk was het leuk omdat Mirjam ook op een schip te Amsterdam was, natuurlijk speelde mee dat mijn ouders ook in Amsterdam waren, natuurlijk vond ik het super om een dagje op het Antilopenveld rond te hangen, maar het kwam met name omdat Sail Amsterdam zo’n enorm gaaf evenement is.
De intocht is al een hele happening, maar de dagtochten die we elke dag door de IJhaven maakten waren helemaal bizar. Het was zo druk op het water dat je makkelijk naar de wal kon komen door van boot naar boot te springen. Bij andere sail evenementen was dit niet mogelijk. In Cherbourg en Bremenhaven werd je al door 4 politieboten aangevallen zodra je je roeiboot in de richting van de tallschip draaide. In Amsterdam kan en mag alles wat drijft het water op, en dat gebeurt dan ook.
En het aantal mensen op de kant was ook ongekend. Wie bouwt er nu tribunes langs een kanaal om bootjes te kijken!
Ok, het kan ook fout gaan. Op donderdagavond waren we getuige van een heftige aanvaring tussen een tjalk en een binnenvaartschip. Gelukkig alleen licht gewonden. En ik heb twee keer gezien dat een klein roeibootje zinkende was. Gelukkig was hulp nooit verder weg dan circa 5 meter.
Het is vandaag weer afgelopen. De tallships zijn vanmorgen weer vertrokken. Irene is vanmiddag van boord gegaan. Het normale ritme gaat weer beginnen.
Al hoewel ‘normaal’. Amsterdam was het laatste evenement, vanaf nu gaan we charteren. Dit betekend dat we steeds een week lang dezelfde gasten hebben. Dus geen dagtochtjes meer, maar langere reizen. Wij zijn vanavond vertrokken in de richting van Southampton om de eerste gasten op te pikken voor een cruise langs de kanaaleilanden. Ik ben benieuwd hoe het bevalt dat charteren.
Woensdag 31-08-2005
50º 47,9 N
01º 15,0 W
Southampton
We zijn weer terug in Southampton na een week cruisen rond de kanaaleilanden. De kanaaleilanden zijn de eilanden die voor de kust van Frankrijk liggen maar toch deel uit maken van het gemenebest van Groot-Britannie. Dit betekent dat ze engelse tijd hebben en ook ponden gebruiken om te betalen. Om het nog wat ingewikkelder te maken hebben ze niet zo maar ponden, maar ‘kanaaleilanden’ ponden. En deze kun je natuurlijk niet in Engeland gebruiken. Andersom kan weer wel. Tja ik snap er ook niets meer van.
Het weer op de kanaal eilanden is wel anders dan het weer in Engeland. Een stuk minder regen. En dat maakt het cruisen een stuk aangenamer. We zijn ook nog in st.Malo aan de franse kust geweest. Dit oude zeeroversnest is echt een heel leuk stadje. We lagen tegen de oude stadsmuur aan, dicht bij het centrum van het stadje. ’s middags hebben we letterlijk een rondje om de stad gewandeld over de stadsmuur. ‘s Avonds met de crew in het slechtste restaurant van Frankrijk gegeten. Daarna nog maar een pizzaatje gehaald om toch iets goeds binnen te krijgen.
De gasten heb ik heel de week nauwelijks gezien. Ik had namelijk wacht van 2 tot 8. En dit zowel overdag als ’s nachts. Aangezien de gasten overdag vaak op excursie waren kwam ik ze weinig tegen.
Maandag 05-09-2005
47º 47,9 N
01º 15,0 W
Golf van Biskaje
We zijn nu bezig met de race van Torbay naar Santander. Dit is wel wat anders dan de eerste race waaraan we meegedaan hebben. Er staat nu wel wind en wel tegenwind. Dit betekent dat er veel werk is. Vlieger er bij, vlieger eraf. Breefok erop, breefok eraf. Waterballast naar stuurboord, waterballast naar bakboord. We hebben gelukkig wel heel actieve gasten. Ook ’s nachts zijn er altijd gasten die graag willen meehelpen. Dat is wel fijn als je bedenkt dat we wachtlopen met drie man waarvan er een op de brug staat.
Zoals gebruikelijk gaat de Mir ruim voorop in deze wedstrijd. Wij liggen tweede op ruime afstand. Ondanks dat we weinig kans hebben om de Mir in te halen zijn we (met name de kapitein en de eerste stuurman) heel fanatiek met de weersvoorspellingen en de te volgen strategie. En er wordt nu ook wat anders gezeild dan vorige week met de cruise. Werd er vorige week nog wel eens een zeiltje weggehaald zodat er rustig gegeten kon worden, wordt er deze week liefst nog een zeiltje bijgezet. Tja de koks hebben het niet gemakkelijk.
Als we over bakboord zeilen lig ik het lekkerste in bed. Over stuurboord val ik namelijk uit bed als ik niets neerleg om me in de kooi te houden. En je raad het al. Elke keer tegen het einde van mijn wacht, als ik me verheug op een goede nachtrust omdat we over bakboord zeilen, komt de opdracht ‘overstag!’.
Voor de rest gaat alles perfect. Ik ben weinig in de machinekamer aan het werk maar veel aan dek. Omdat we redelijk liggen te slingeren valt er weinig te klussen. Dat komt wel weer in Santander. Bovendien kunnen we op het dek alle handen gebruiken.
vrijdag 9 september 2005
43º 27,3 N
03º 48,6 W
Santander
Was ik vorige week weinig in de machine kamer, deze week was ik er veel. Naast de gebruikelijke klussen hadden we nu te maken met een gebroken V-snaar in stuurboord generator en een olielek in het stuursysteem. Beide toch wel essentiële onderdelen van het schip. Dus dat verdiende wel wat aandacht. Daarnaast heeft ook de 4 maanden oude wasmachine en 4 maanden oude droger het begeven.
De meeste tijd gaat zitten in het zoeken van de reserve onderdelen. Ik ben vanmorgen om 10:00 vetrokken om V-snaren en hydrolische olie te gaan kopen. En om 16:00 uur stapte ik weer aan boord. Niemand heeft de juiste spullen, maar ze kennen allemaal een winkel die het wel heeft. Dus zo rij je de hele stad door. Gelukkig betaal je voor circa een kwartier in de taxi niet meer dan 4 euro. Uiteindelijk wel geslaagd.
Nu is het 18:00 uur en de reparaties met de hoogste prioriteit zijn uitgevoerd. Ik ga nu even Santander bekijken en op zoek naar een internet café.
Wat betreft de race: We zijn op 2 dagen gezet door de MIR. Op een race van 5 dagen is dat best wel veel. Onze voorsprong op nummer 3 bedroeg ongeveer 3 uur. Opmerkelijk is wel dat een van de schepen heeft moeten opgeven omdat beide masten gebroken waren.