Maandag 26 september 2005
43º 27,3 N
03º 48,6 W
Straat van Gibraltar
Zojuist heb voor het eerst het continent Afrika kunnen aanschouwen. Nu is aanschouwen een groot woord omdat het 01:00 uur is en dus aarde donker en we zien alleen lichtjes. Aan bakboord zijde zien we Spanje liggen en aan stuurboordzijde ligt Marokko. Wel een grappige gedachte dat we nu op de grens van twee werelddelen varen. Ik heb nu drie werelddelen gezien, nog maar drie te gaan.
De afgelopen twee weken waren er twee waar veel mensen van dromen. Het ultieme cruise gevoel. Zon, strand, zee en soms wind in de zeilen. De eerste week zeilden we van Santander naar Lissabon. Het hele stuk wind mee en dolfijnen rond de boeg. We voeren zonder gasten zodat we het een en ander aan onderhoud konden uitvoeren. Veel schuren en verfen. Maar wel genoeg tijd om een beetje te lezen en van de omgeving te genieten.
In Lissabon kregen we weer gasten aan boord. Een van de gasten kwam speciaal voor mij en een beetje voor de zon. Irene kon meevaren met de cruise van Lissabon naar Faro. Gezellig.
Bij aankomst van Irene was er een beetje onduidelijkheid over het aantal hutjes dat de gasten zouden gebruiken. Uiteindelijk hebben we maar onze spullen in hutje zes gegooid en zijn we de stad in gegaan om even lekker te dineren. Aangezien Lissabon een visstad is kwamen al snel terecht bij een visrestaurant waar we een fijn stuk krab hebben verorberd. Na deze maaltijd zijn we weer met de taxi terug gegaan naar de Swan. Waar we de nacht hebben door gebracht in het hutje zes met veel te kleine bedden. Zoals te verwachten bleek de volgende morgen bij het ontbijt dat de gasten hutje zes wel nodig hadden. Moesten wij een nieuwe slaapplek regelen. Met dank aan Eddy en Eric was dit snel gereld. Zij zijn in andere hutjes gekropen zodat Irene en ik een hutje voor ons zelf hadden. Bedankt Eric en Eddy.
Het was wel een heerlijke week lekker weer en een echte cruise. Voor anker voor maagdelijke strandjes, vis eten in kleine dorpjes en flaneren in steden als Faro en Alfeira. Aan de ene kant jammer dat er geen wind meer was zodat we veel gebruik moesten maken van de motor. Aan de andere kant was dit ook weer fijn. Nu konden we makkelijk voor anker liggen en de gasten naar kant brengen met de dinky.
Ik vind het wel jammer dat Irene nu het idee heeft dat ons werk een grote vakantie is. Dit is dus niet zo. Soms werken we ook nog wel hard.
Zagen we vorige week elke dag vele dolfijnen, deze week hebben we er geen een gezien.
Aan alles komt een einde, dus ook aan deze week. Vanmorgen Irene en de andere gasten afgezet in Faro. Wij zijn toen meteen vertrokken naar Mallorca.
We hebben zojuist Gibraltar gerond en zijn dus in de Middellandse zee! Tja dit werk is echt een straf!!
Woensdag 12 oktober 2005
39º 32,8 N
02º 37,5 E
Palma de Mallorca
Vandaag van mijn tweede en laatste vrije dag op Mallorca genoten. Deze vrije dagen hadden we wel verdiend nadat we afgelopen zondag afscheid hebben genomen van de gasten. Voor mij waren dat de laatste gasten waar ik mee te maken had. Maar meteen ook de meest kritische. Er was er zelfs een die vond dat het laadje van het kleding kastje te veel piepte als het werd open gemaakt. De oplossing was simpel; gewoon even opbeuren als je het laadje open maakt.
Het was sowieso een tijd van afscheid nemen. Ook drie bemanningsleden zijn weer vertrokken naar huis.
Gisteren heb ik samen met Marijke Mallorca rond gecrossd in een huurauto. Ik moet zeggen een aanrader. Bij de naam Mallorca dacht ik meteen aan een eiland vol met appartementen, restaurants en bars. Dat is gedeeltelijk ook wel zo, maar de rest van het eiland is gevuld met een puik stukje natuur dat een bezoek aan Mallorca de moeite waard maakt.
Vandaag ben ik in het deel van Mallorca geweest dat inderdaad vol gebouwd is met appartementen, restaurants en bars. Wat Lloret de Mar is voor de Nederlanders, dat is Alcudia, op de N-O hoek van het eiland, voor de Engelsen. Maar ik was hier met een missie. Ik wou graag een Laser huren. Voor de niet zeilers onder ons: Een Laser is een eenmans zeilbootje met olympische status. En de missie is zeker geslaagd. Ik heb het bootje gevonden bij de plaatselijke verhuur. Om 14:30 zou de enige Laser voor me klaar liggen. Mooi tijd om eerst nog even te lunchen op een van de vele terrassen.
Voor de lunch leek het nog een rustige zeilmiddag te worden. Na de lunch was de wind aangetrokken tot een dikke 4 beaufort. Hoewel dit voor een eerste keer laseren een beetje heftig was vond ik het super gaaf. Slechts 3 keer gekapseist! En na deze 2 uur durende training kan ik de Chef de mission melden dat ik klaar ben voor de komende spelen in Peking. Dit zeker na de complimenten van de verhuurder:’You seem to be handling the boat pretty well.’ ‘Thank you.’
We blijven nog tot zondag in Palma. Daarna gaan we de Middellandse Zee weer verlaten, en gaan we richting Vigo in Spanje. Het aftellen is voor mij dus begonnen. In Vigo zal ik zelf ook het schip verlaten en weer terug naar Nederland gaan. Het zaalseizoen roept! Oja, ik heb afgelopen week al weer wat voorbereidend loop werkgedaan. Slechts een klein beetje stress in mijn rechter hamstring. Het gaat weer helemaal goed komen!