Vandaag moest ik weer naar de verloskundige. Vorige keer was geconstateerd dat de kleine in een stuit lag. Deze keer lag het volgens de verloskundige overdwars. Met de kont naar de uitgang. Reden voor een echo. Ik kon al gelijk vanmiddag terecht. Als daar ook werd geconstateerd dat ze overdwars lag moest ik weer na gaan denken of ze weer gedraaid moest worden in het ziekenhuis. Net zoals we toen bij Fenne hadden wat gelukkig uiteindelijk niet hoefde.

Ik had eigenlijk al wel voor mezelf een beetje besloten om het niet te doen. Fenne heeft tot de geboorte ook nog alle kanten op gedraaid en bij deze voelt het niet veel anders dus ik had zoiets dat kan wel weer vanzelf draaien.

Maar goed eerst maar eens de echo afwachten. Aangezien ik al vanmiddag terecht kon en Jack op zijn werk zat ging mijn moeder mee. Binnen een paar tellen bleek al dat het hoofdje nu al weer naar beneden lag en dus goed. Voorlopig geen stress dus. Wel leverde het weer een leuke foto op.

De ervaren kijker ziet natuurlijk gelijk dat dit een echo van het gezicht is.

Tekenen

Met het mooie weer hijs ik me in mijn korte broek. Helaas heb ik op de achterkant van mijn been een redelijke spatader (zon fijnmazige). Zelf zie ik hem niet en dus irriteer ik me er ook niet zo aan. Maar helaas word ik door Fenne regelmatig er mee geconfronteerd. Zij is er namelijk van overtuigd dat iemand met pen op mijn been heeft getekend. Elke keer als ze het ziet wijst ze het aan en zegt "Teken".

Opgestaan is plaats vergaan

Laatst waren we klaar met eten toen Fenne tegen Jack begon te praten: Uit Uit onderwijl aan zijn benen trekkend. Jack er van uitgaand dat ze met hem wilde spelen stond op van zijn stoel. In No Time zat madam op de plek van Papa. Met name het triomfantelijke gezicht van Fenne en zeker niet te onderschatten het verongelijkte gezicht van Jack leverde een kostelijk plaatje op.

Eindelijk is het zover... Zwangerschapsverlof. En omdat Fenne toch nog naar Marja gaat heb ik ook echt lekker vrij. Gisteren heb ik voor het eerst sinds lange tijd uitgeslapen. Nou ja tot half tien. Vroeger was dat vroeg op staan maar die tijden zijn toch echt veranderd.

Mis

Afgelopen vrijdag wilde Fenne haar broek niet aan. Dus ik zette haar op de overloop met de mededeling dat ze naar me toe mocht komen als ze haar broek aan wilde. Even later kwam ze naar me toe met haar broek in haar handen. Toen ik hem wilde aanpakken haalde ze hem snel weg en zei MIS. Natuurlijk wel grappig maar het is niet echt verantwoord om daar op dat moment om te lachen. Dit ging zo een aantal keer door waarop ik elke keer zei: Mama vindt dit niet grappig. De eerstvolgende keer werd de broek weer aangereikt met een MIS. Toen daar ook nog achteraan kwam Grappig he? Kon ik toch echt mijn lachen niet inhouden. Gelukkig was na een keer of tien terug naar de gang de boodschap wel duidelijk en ging de broek toch aan.