Vandaag ben ik naar het zwembad geweest met Fenne. Conny gaat elke maandag zwemmen met haar zwemvriendinnen dus gingen we even kijken.

Ik dacht heel handig te zijn. Ik had tegen Jack gezegd om i.p.v. de schone ochtendluier maar gelijk een zwemluier aan te trekken. Zodat ik in het zwembad alleen nog maar de kleren hoefde uit te trekken en de zwembandjes om doen.

Toen ik eenmaal beneden was en klaar om te vertrekken viel me de donkere plek op Fenne d'r broek op. Even vergeten dat zwemluiers geen vocht opnemen...

Maar goed nadat ik haar weer had verschoond lekker naar het zwembad gegaan alwaar ze eerst eens rustig alles op haar moest laten komen. Net toen ze ontdooit was kwam Marja met Rivka en Noa binnen. Dikke pret dus.

Fenne wil sinds er sneeuw ligt alleen nog maar naar buiten. Zodra ze de kans krijgt staat ze bij haar jas te wijzen dat ze naar buiten wil. Helemaal niks mis mee natuurlijk maar ze wil ook niet meer naar binnen. Hoe koud ze ook is ze wil het liefst buiten blijven. Ze wordt heel erg boos als ze naar binnen moet. Maar zoals het leven is: Soms zit het mee en soms zit het tegen. Dus om bevriezingsverschijnselen te voorkomen moeten we zo af en toe Fenne dan maar boos maken.

Gelukkig had ze afgelopen week mazzel dat de meiden van Marja vrij waren. Kon ze heerlijk in de sneeuw spelen. Daar krijg je leuke filmpjes en leuke foto's van. (dankjewel Marja).

Verder heeft ze sinds kort de mandarijn tot een van haar favoriete etenswaren gemaakt. Je kan geen mandarijn pellen of ze staat al met haar mond wagenwijd open naast je. Gelukkig is het gezond en is het dus niet zo erg om haar schooigedrag te belonen.

Komende dagen is het kerst. Dat betekent dus weer (veel) lekker eten en gezelligheid. Iedereen alvast bij deze prettige feestdagen en een goed uiteinde. En natuurlijk ook weer een goed begin. Nu stop ik want anders ben ik straks ook nog een goed midden van het jaar aan het wensen.

Vanochtend toen we wakker werden lag er een dik pak sneeuw. En dat nu net op een dag dat we moeten werken. Ik heb serieus in overweging genomen om in ieder geval een half dagje vrij te nemen.

Uiteindelijk toch maar besloten te gaan werken. Voor Fenne de skibroek en de slee ingepakt en naar Marja gereden. Ik kan het rustig aan Marja over laten om de eerste sneeuwpret te maken maar ik had het toch liever zelf gedaan. Nu maar hopen dat het blijft liggen zodat we morgen nog wat lol kunnen maken.

Fenne heeft haar woordenschat inmiddels uitgebreid naar 5 woorden.

Naast natuurlijk

Vandaag eens op de onlangs gelanceerde Nederlandse Familienamenbank van het Meertens Instituut wezen kijken.

Deze feitjes kwamen er uit de naam Den Heijer:
Aantal :  2.075 (2007) 1.386 (1947)

Verklaring: Beroepsnaam van een heier, de werkman die heit, palen in de grond slaat voor een fundering.
Deze categorie bevat de familienamen die berusten op de woordcategorie die met de Latijnse term 'nomina agentis' wordt aangeduid: woorden die van werkwoorden zijn afgeleid en handelende personen aanduiden. In de naamkunde is de term beroepsnaam ingeburgerd, maar die is strikt genomen niet helemaal dekkend. Tot deze categorie worden ook namen gerekend die aangeven wat iemand (wel eens of gewoonlijk) doet, maar daarmee niet per se zijn brood verdient. Maar de term beroepsnaam overtreft het nomen agentis met namen op -man, zoals Koopman en Appelman (appelhandelaar), en nog een aantal namen die van oorsprong geen handeling belichamen. De zogenaamde indirecte of metonymische beroepsnamen, zoals Brood voor 'bakker' en Appel voor 'appelhandelaar' (een van de mogelijkheden), rekenen we niet tot deze categorie.

Familienamen zijn archa?sch, dat wil zeggen dat zij veel oude kenmerken hebben. De spelling van de Nederlandse taal wordt gemoderniseerd, maar voor de eigennamen gelden andere regels. Omdat de familienamen onveranderlijk bij de Burgerlijke Stand zijn vastgelegd, onttrekken zij zich aan herzieningen van de spellingsregels. Om de variatie aan verschillende naamvormen te begrijpen moet men beseffen dat de standaardisatie van het Nederlands eeuwen in beslag heeft genomen. De Burgerlijke Stand kwam in de 19de eeuw in ontwikkeling, juist in een periode waarin belangrijke spellingsvoorschriften werden geformuleerd en de spelling werd ge?niformeerd (1804, 1863). We zien dat namen nog met een g in plaats van ch (Van der Jagt), of met ae in plaats van aa en met ey of eij in plaats van ei worden geschreven op grond van de verschillende gangbare schrijfwijzen. Vastlegging bij de Burgerlijke Stand volgens de oude normen betekende echter dat deze vormen ongewijzigd op volgende generaties werden overgedragen.
Spelling berust op afspraken. Doelmatigheid is echter niet de enige maatstaf. Carry van Bruggen schreef omstreeks 1925: "Tee smaakt mij niet; en een mens vind ik een onmensch". Inmiddels vinden wij tee nog steeds niet smaken en wordt het woord met een -h- geschreven, maar bij het woord mens weten we niet beter; juist een mensch komt ons nu als een oud onmensch voor en ietwat fout in de oorlog. Namen hebben echter nog steeds hun archa?sche pendant. Een gevoelsmatig gevolg is dat geconserveerde oude naamsvormen, zoals Backer met -ck- en De Bruijn/Bruyn met -ij- of -y-, meer in aanzien staan dan de varianten die wel met de moderne spelling overeenkomen (Bakker, De Bruin).

Deze feitjes kwamen er uit de naam Veenendaal:
Aantal :  2.200 (2007)  1.687 (1947)

Verklaring: Toponiem; Zeer veel familienamen zijn van toponiemen (aardrijkskundige namen) afgeleid. Deze namen geven aan waar men vandaan kwam (herkomstnamen), welk gebied of landgoed men bezat of beheerde, of welke huizen men al dan niet met bijhorend land in eigendom of huur had.
Bij deze laatste groep duiden de namen tevens aan waar men woonde. (Straatnummers waren immers nog niet ingevoerd!) Dit type naam wordt dan ook wel met de term 'adresnaam' van de herkomstnamen onderscheiden. Herkomstnamen gaan voornamelijk terug op namen van steden, dorpen en landen; adresnamen op microtoponiemen: namen van huizen, velden, waterlopen, straten. De elite die zich naar haar bezittingen noemde, plaatste zich als het ware tussen deze categorie?n in.

"Het onderzoek naar de oorspronkelijke betekenis van een plaatsnaam dient altijd uit te gaan van de vroegste vermeldingen van die naam in de schriftelijke bronnen. Er kan soms een aanzienlijk verschil bestaan tussen de vorm van het toponiem op het moment van zijn ontstaan en die waaronder hij nu in dialect of standaardtaal bekend is. Hoe ouder de attestatie, hoe dichter hij bij het moment ligt waarop de naam is gevormd en hoe groter de kans om daardoor het woord of de woorden te kunnen identificeren die aan die vorming ten grondslag hebben gelegen. Oude vermeldingen kunnen ons bovendien dikwijls helpen meer inzicht te krijgen in de ontwikkeling die een naam heeft ondergaan sinds het het moment van de naamvorming" .