Na twee nachten spoken. Blijkt Fenne nu toch echt ziek te zijn. Vanochtend heeft Jack haar bij Marja af gezet met de mededeling dat ze niet zo lekker had geslapen.

Daarna volgden de 2 volgende SMS'jes van Marja:

"Is niet lekker?
Had net 39.2 koorts.
Een torpedo ingejast.
Zit nu lekker op schoot TV te kijken."

"Hobbelt nu weer lekker rond.
Fijn die torpedo's.
Waarschijnlijk eind van de middag weer kans op instortingsgevaar.
Werk ze nog."

Dan weet je pas hoe fijn het is dat Fenne niet naar een kinderdagverblijf gaat maar naar Marja.

Zwaaien en kusjes geven. Fenne is helemaal into het kusjes geven. En dan ook echte he. Ze komt met getuite lippen aan lopen plant haar lippen op je wang om vervolgens een flinke smak te laten horen. Soms duurt dat even om de spanning een beetje op te bouwen. Van alles en nog wat krijgt een kus. De beer, papa, mama, de duplo dieren maar het summum was toch wel dat ze mijn voeten begon te kussen. (Gelukkig voor haar had ik net schone sokken aan.)

Verder heeft ze haar woordenarsenaal eindelijk weer uitgebreid. En wel met het woordje auto. Dat is heel gezellig op de fiets.

Dan nog een kleine opmerking. Af en toe vraag ik me af of  de website door nog meer mensen wordt gelezen dan Inge en Mirjam (zie laatste reacties). Bevestig het tegendeel en reageer eens op een bericht.

De Olympische Spelen zijn begonnen. Nu is het iets minder erg als Fenne 's nachts wakker wordt. Je hebt dan wel iets leuks om naar te kijken. Zo werd ze laatst precies wakker toen Stefan Groothuis aan zijn rit op de 1000m begon.

Fenne vindt het ook leuk om naar te kijken want al die mensen zijn steeds aan het zwaaien. Bovendien hoort ze ook steeds klokken (de koebellen).

Erg grappig is dat toen Eric Heiden in een close-up werd genomen hij naar de camera (Fenne) zwaaide. Nou Fenne is de beroertste niet. Die zwaait gewoon terug.

Het is een weekje stil geweest omdat we op wintersport waren. De heenreis verliep soepel. We zijn na 6 uur rijden gestopt bij de Mc Donalds, voor Fenne, natuurlijk niet voor Jack. Om daarna nog twee door te gassen om in Klein Walsertal aan te komen. We hadden daar een mooi appartement waar we een leuke week doorgebracht hebben. Helaas scheen maar twee dagen de zon waardoor ik maar een dag heb kunnen skien. Jack was natuurlijk de andere dag aan de buurt. Fenne kan (helaas) nog niet alleen thuis blijven.

Alle andere dagen sneeuwde het en was het behoorlijk koud. Doordat het voordat we kwamen ook al veel had gesneeuwd lag er een dik pak. Dat was voor Fenne wel jammer want als die door de sneeuw heen moest zat ze tot haar nek in de sneeuw. Dat ging dus niet helaas. Op de parkeerplaats kon ze wel lopen omdat deze redelijk sneeuwvrij was gemaakt maar die liep langs de hoofdweg dus dat was een beetje te link. Bovendien was deze parkeerplaats schuin waardoor ze elke keer met een vaartje naar beneden liep. Daarnaast was het nog een beetje glad dus dat leverde in no time een valpartij op.

Gelukkig hadden we nog wel de slee bij ons dus we konden nog wel op pad met Fenne prins(es)heerlijk in de slee. Ik was daar wel blij mee. Wel eens geprobeerd een buggy door de sneeuw te duwen???

Halverwege de week (10 februari) kregen we nog het blije nieuws dat Dennis en Rosemarie papa en mama waren geworden van een zoontje Nick. 4 weken te vroeg geboren maar verder wel gezond. Zaterdag zijn we dus gelijk even wezen kijken. Wat een klein mannetje (2.350 gram) maar wel sprekend zijn vader. Helaas ging het zondag weer wat minder met Nick (hij zag een beetje geel) waardoor hij weer naar het ziekenhuis moest om onder een blauwe lamp te liggen. Hopelijk gaat het snel beter en mag hij snel weer naar huis.

Neefje Nick geboren
Dennis en Rosemarie zijn trotse ouders geworden van een zoon genaamd Nick.